november 2009

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

Ontvang elke week 'Cuba Tips'

  • Informatie:
    Kees van Kortenhof Stichting Glasnost in Cuba tel. 06 53 20 47 36
  • Ontvang elke week 'Cuba Tips'
    Wekelijks verschijnt de emailbrief 'Cuba Tips'. Zo blijft u op de hoogte van boeken, films, komende radio- en televisieprogramma's en dergelijke over Cuba.



    Meld u aan voor wekelijkse toezending van Cuba Tips.
Neem inhoud van deze site over (XML)

Lid sinds 10/2003

Laatste reacties

  • violve ...please where can I buy a
  • Corse Cuba heeft sinds 22 oktober
  • Corse Het enige wat de VS willen i
  • Mark S. Zie hier de reacties van and
  • Corse Internet: Het is de normaal
  • Mark S. Welke statiefoto geeft wel e
  • Mark S. Even relativeren. RSF noemt
  • Rickenbilly Het handelskort van Cuba ber
  • rickenbilly Hoezo bloqueo?? De VS, de vi
web-log.nl, powered by TypePad

20 november 2009

EN VERDER:

● meldt Moisés Leonardo Rodríguez in Havana dat tijdens een wijkbijeenkomst in La Ceniza, vlak bij de oude suikerrietfabriek Sandino in Mariel, de vertegenwoordiger van de Poder Popular zijn kiezers mededeelde dat er in de lokale slagerijen weer croquetas te koop waren.
.

Croquetas_2 Croquetas zijn een soort kroketvormig aardappelhapje met soms wat vlees. Al de volgende dag konden de eerste kroketten tegen betaling van 50 centavos worden gekocht. Alejandro Sánchez, wijkbewoners kocht er twaalf, bakte er drie en at ze met brood. Hij en veel anderen vroegen zich na afloop af, wat er precies in de croquetas zat omdat ze allemaal langdurig last van maagzuur hadden.
Na klachten van zijn kiezers had de vertegenwoordiger nog een andere verrassing in petto; de inruil van oude televisietoestellen voor nieuwe werd opgeschort omdat veel mensen de apparaten niet betaalden.

● heeft de Amerikaanse president Barack Obama voor het eerst openlijk toegegeven dat de omstreden gevangenis Guantánamo Bay niet zal sluiten voor de deadline op 22 januari 2010.’We hadden een deadline die hebben we gemist,' zei Obama vandaag. Hij zei te hopen dat het gevangenenkamp op Cuba 'ergens' volgend jaar alsnog sluit. Obama zei in een interview aan de Amerikaanse nieuwszender Fox News dat hij niet teleurgesteld is: 'Ik wist dat het moeilijk ging worden'.

Yoanisanchezachterlaptop ● heeft de blogger Yoani Sanchez via Radio Martí gereageerd op de antwoorden van president Obama op de vragen die zij hem stelde. De blogger stelde een even groot aantal vragen aan de president van Cuba, Raul Castro. Tot nu heeft hij nog niet geantwoord.'
.

Interview met Yoani Sanchez
Tegen de Mexicaanse krant Excelsior zei ze: ‘Het antwoord van president Barack Obama op mijn vragen was een totale verrassing voor mij. Ik heb op allerlei manieren geprobeerd hem de vragen in handen te stoppen en ik had nooit gedacht dat hij de tijd zou nemen om mij te schrijven.’

Ondertussen is de briefwisseling ook op het Nederlandstalig deel van Yoani's weblog Generacion Y te lezen.

Cubaanse autoriteiten klagen over ‘duivensyndroom’ bij bevolking

Meestal zijn het conservatieve politici die arbeiders kapittelen vanwege hun vermeende afhankelijkheid van Vadertje Staat. In Cuba zijn het de belangrijkste communistische leiders, die de afgelopen maanden de term Vadertje Staat / Papa Estado toevoegden aan hun vocabulaire. Ook spreekt men over het duivensyndroom, een verwijzing naar pasgeboren duiven die wachten op het moment dat de ouders hen het voedsel in de opengesperde bek steken.
Yaxys Cires Dib (Cubencuentro Madrid) stelt dat de beste manier om de afhankelijkheid van de burgers van de Staat te verminderen, het respect is voor vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Want als de arbeiderskantines door de staat worden gesloten, zouden Cubanen toch gewoon hun particuliere eethuisjes moeten kunnen beginnen?
.

Laburladepapaestado_maincolumn_2 Het recente advies van het regiem luidt dat men niet alles kan verwachten van Vadertje Staat en men moet erkennen dat dit terecht is. Maar, zonder te willen vervallen in de luchtspiegelingen van voorheen, willen wij de vraag stellen wat Vadertje Staat op dit moment de burgers te bieden heeft. Die opmerking zou niet nodig zijn als we de laatste tijd niet voortdurend lazen over de verslechtering, de vermindering en het mogelijk verdwijnen van diensten en subsidies die de Cubaanse staat aanbiedt. Dat gebeurt bijvoorbeeld in sectoren, die voorheen de sleutelsectoren voor de propaganda van het regime waren, zoals de gezondheidssector, bedreigd door de slechte staat van de gebouwen en de schaarste aan medicijnen en tekorten aan personeel. De problemen bereiden zich uit tot en met de beker melk die was beloofd maar niet verstrekt werd.

De oplossing; vrijheid
Of we nu spreken van verwaarlozing of paternalisme, de oplossing is de vrijheid. We staan tegenover een staat die zich steeds verder terugtrekt, zodat slechts indoctrinatie en controle overblijven. De situatie is vergelijkbaar met de vader van een gezin, die zijn kroost niet het voedsel kan garanderen, maar die met de zweep in de hand hen wel opdraagt wat ze moeten doen. De noodzaak tot vrijheid is niet alleen nijpend om afhankelijkheid te voorkomen, maar ook om te overleven. Je hebt vrijheid nodig om niet van Vadertje afhankelijk te zijn maar ook omdat Vader zich steeds minder zorgen om je maakt.’

Als het regime niet langer wil dat de bevolking afhankelijk is van de Staat, moet elke persoon het recht hebben om te denken, te beslissen en vrij te handelen. Het eerste wat de Cubaanse regering moet doen is het niet langer strafbaar stellen van het privé initiatief, en een juridisch kader scheppen voor het oprichten van bedrijven en het vrij uitoefenen van de commerciële activiteiten. Daarnaast moeten er garanties zijn, die garanderen dat Vadertje Staat zich niet opnieuw bezittingen toeeigent en de rechten van de burgers op dit terrein schendt. Ook is vrijheid van drukpers nodig, waardoor de media het authentieke recht om slechte politici te kunnen bekritiseren, kunnen uitoefenen. Het is zoals de Indiase econoom Amartya Sen al schreef; samenlevingen waarin een grote persvrijheid en vrijheid van meningsuiting bestaan, zijn welvarende samenlevingen. Maar het tegenovergesteld bleek weer kortgeleden toen Juventud Rebelde in een van zijn edities een artikel schrapte waarin ‘de excessieve centralisatie’ werd bekritiseerd.

Social rechtvaardigheid
BodegageenvinaigreZonder twijfel heeft de oplossing ook te maken met sociale rechtvaardigheid. Juist om de precieze graad van afhankelijkheid van de burgers van de regering te kennen, is het nodig precies te weten wat de werkelijke waarde van hun arbeid is. En als wat hem betaald wordt minder is, ( en dat is het)  moet hij de vraag kunnen stellen waar het verschil in inkomen dan blijft. De exacte cijfers dus. Dat zal een van de belangrijkste anti-paternalistische middelen zijn. Maar dat roept vragen op. Is dat deel van het salaris dat niet aan de arbeiders wordt uitbetaald, overeenkomstig de hoeveelheid en de kwaliteit van de diensten, die de overheid biedt? Bestaat het fenomeen gratis wel echt, en tegen welke afhankelijkheid, zoals Vadertje Staat zegt.

Staatswinkel: No hay vinaigre / er is geen azijn

Wanneer beide uitgangspunten, te weten vrijheid en sociale gerechtigheid vervuld worden, kan worden gesproken over verantwoordelijkheid en onafhankelijkheid. Dan zijn de leider – nu niet – gerechtigd om te spreken over belastingen, de afschaffing van subsidies en andere acties en offers waarover wordt gesproken maar waar nu elk gevoel van solidariteit voor ontbreekt. We lossen dit Cubaanse probleem niet op door wat opvallende gebaren en uitspraken, die vooral bedoeld zijn om te ontdekken wat de mensen zeggen en hoe de internationale persbureaus reageren.

Er zijn veel maatregelen die men kan nemen. Bijvoorbeeld op dit moment worden de kantines voor arbeiders gesloten. Nu zou men de mogelijkheid moeten scheppen om gastronomische onderneminkjes toe te staan. Maar ook moet men bescheiden erkennen dat de deelname van het actiefste deel van de civil society nodig is bij bepaalde dienstverlening. Als de civil society iets heeft aangetoond, dan is het dat deze de behoeften kan heruitvinden en beantwoorden die opkomen en waar Vadertje Staat  niet kan, of niet wil  reageren. Of gewoonweg vergeten is antwoorden te zoeken.

Duivensyndroom
Ramirovaldez_2De partijkrant Granma sprak eerder over het síndromo del pichón / het syndroom van de jonge duiven, om aan te geven dat Cubanen niet langer afhankelijk van de staat zouden moeten zijn. O.a. Comandante Ramiro Valdez gebruikte deze term in een toespraak. Geduid wordt dan op pasgeboren jonge duiven in hun nest, die met open bek op het voedsel wachten dat hun ouders aanvliegen.

Een reactie op een site, zegt: ‘Dat zou fantastisch zijn. Maar als Vadertje Staat niet wil dat de Cubanen als pichones leven en hen tegelijkertijd de mogelijkheid ontmeent om zelf te vechten om de overwinnen, zijn zij veroordeeld uit te sterven.'

En Antonio Blanco laat weten:
‘Het ware probleem van deze duiven is dat men ze niet laat vliegen. Wat wil de arme meer dan de mogelijkheid om in zijn eigen onderhoud te voorzien zonder dat ze hem in de gaten houden en vervolgen. (…) Als men uiteindelijk alle Cubanen toestaat eigen economische initiatieven te ontwikkelen in de sectoren van de handel, de productie en de diensten, is de vergelijking met de pichón hooguit nog nuttig voor toekomstige historici, die de economische ramp onderzoeken. Of misschien zou het in economielessen  gebruikt kunnen worden om aan te tonen dat zonder vrijheid er geen sprake kan zijn van een ontwikkeling, waarbij men in het levensonderhoud kan voorzien.’

19 november 2009

EN VERDER

Barack_obamametgevouwenhanden_3 ● heeft president Barack Obama de vragen beantwoord, die hem waren gesteld door de Cubaanse blogster Yoani Sánchez. Hij schrijft haar o.a. dat ‘het woord van de regering van Cuba niet het enige is dat in Cuba telt.’ Op de vraag van Yoani wat de condities zijn voor een dialoog met Cuba, schrijft Obama: ‘In het geval van Cuba, zal het gebruik van diplomatie moeten resulteren in grotere mogelijkheden om onze belangen te bevorderen evenals de vrijheden van het Cubaanse volk.’

Over de mogelijkheid dat de VS militair geweld gebruiken, schrijft Obama: ’De VS hebben geen enkele intentie om militaire macht in Cuba te gebruiken.’

Alle vragen en antwoorden in het Engels

.
Logstervcp is het onbekend of in de woonvertrekken van de gebroeders Castro gisterenavond de champagne is ontkurkt na de verkiezingsoverwinning van de Verenigde Communistische Partij (VCP) in Oldamt. De partij kreeg twee zetels en verdubbelde daarmee het aantal stemmers. Bij het tellen van de stemmen nam de partij zelfs, na de PvdA even de tweede positie in.
.

Log2009ncpn_logo_zwartwit_2 Zowel de VCP als de Nieuwe Communstische Partij Nederland (NCPN ) kunnen worden gerekend tot de weinige maar zeer trouwe aanhangers van de Castro’s in Nederland. Helaas verdween de NCPN van Hans Heres geheel van het politieke toneel; de partij behaalde nog geen 310 stemmen. Misschien zou een lesje Verkiezingen volgens de Cubaanse methode geen kwaad kunnen.

Nestor Almendros: Een man met een camera

In 1978 zond de Spaanse televisie TVE een gesprek uit met de Cubaanse filmmaker en fotograaf Nestor Almendros. Hij werd op 30 oktober 1930 in Barcelona geboren maar – zoals zoveel Spanjaarden – emigreerde zijn vader na de Spaanse burgeroorlog als tegenstander van generaal Franco naar Havana. Nestor (17 jaar)en de rest van het gezin volgden hem in 1949. Tot zijn grote verbazing (‘mijn Spaanse koloniale mentaliteit maakte dat ik een onderontwikkeld land had verwacht’) trof hij in Cuba daar een ontwikkelde culturele wereld aan met theaters, films, eigen producties en bioscopen met werk uit Italie, Frankrijk en Spanje. Het toenmalige Havana telde meer dan 130 bioscopen, zelfs Parijs en New York hadden er minder. Maar ook een plaats als Pinar del Rio telde al 39 theaters. In Havana functioneren nu nog 15 bioscopen.

.

Almendros_n_2Nestor volgde een cursus aan de Universiteit van Havana en verliet toen vanwege dictator Batista Cuba. O.a. studeerde hij in Rome en maakte twee documentaires in New York. Hij keerde weer terug toen Castro in 1959 aan de macht kwam. Hij leerde daar de schrijver Guillermo Cabrera Infante kennen en samen richtten zij de Cinemateca de Cuba / Cinema van Cuba op. De Cubaanse film werd echter gemanipuleerd door vooraanstaande leden van de Cubaanse Communistische Partij. De film P.M. een vorm van vrije film, gemaakt door Cabrera’s zuster Saba en Orlanda Jimenez, werd verboden. Nestor was ook filmcriticus van het weekblad Bohemia en schreef een lovende recensie over P.M. Onmiddellijk werd hij ontslagen en verliet kort daarna Cuba. Twee korte documentaires Mensen op het Strand / Gente en La Playa en La Tumba Francesa werden in Cuba ook verboden.

Almendros5metdustinhoffman_2 Later zou hij buiten Cuba de producer worden van Conducta Impropu / Ongewenst Gedrag over de kampen voor homoseksuelen, die Fidel Castro oprichtte. Ook de documentaire Nadie eschuchaba / Niemand luistert over de schendingen van mensenrechtenrechten in Cuba was van zijn hand; de film zou een grote rol spelen in de langzaam op gang komende wereldwijde veroordeling van Cuba, o.a. in de Verenigde Naties. Het Fidelismo was voor Nestor ‘het fascisme van de armen’ en het herinnerde hem aan zijn geboorteland Spanje. ‘Dit is precies hetzelfde. Fidel is precies Franco, alleen langer en jonger.’ 

Foto rechts: Met Dustin Hoffman

.

Thewildchildtruffaut1970Almendros was sterk internationaal georiënteerd en werkte niet alleen in Spanje maar ook in de Verenigde Staten, Mexico, Canada, Frankrijk en Duitsland. In Frankrijk werkte hij 5 jaar lang o.a. met de voorman van de Novelle Vague, Truffaut. Hij maakte met hem Het Wilde Kind. (1970). Zie foto

.

Beiden deelden ze de bewondering voor de Amerikaanse films die destijds onder Europese intellectuelen niet hoog stonden aangeschreven. Hij werkte ook korte tijd met de Italiaanse regisseur Rosselini. Met Jack Nicholson maakte hij een western. Hij overleed op 4 maart 1992 op 61-jarige leeftijd aan aids.
.

.

Nestoralmendrosamanwithacamera_2Film Ritmo de Cuba (1960), een film geproduceerd door Almendros.

Guillermo Cabrera Infante Adios schreef een In Memoriam bij de dood van Nestor Almendros. (Spaanstalig): Nestor, amigo con camara (maart 1992)

Download infanteoveralmendros_1.jpg
Download infanteoveralmendros_2.jpg
Download infanteoveralmendros  3.jpg 

Het interview is te zien bij You Tube en bestaat uit 6 delen die elk 10 minuten duren.

Het boek A Man with a Camera, verscheen in 1984 en is een verhaal over de bron van zijn creatieve inspriaties.

18 november 2009

Einde hongerstaking in woning activisten

De dissidenten Vladimiro Roca en Martha Beatriz Roque (64) hebben gisteren in een persverklaring het einde van hun hongerstaking aangekondigd. De beide mensenrechtenactivisten van het Red Cubana de Comunicadores Comunitarios / Netwerk van Communitaire Communicatoren hadden zich, samen met anderen, een maand ingesloten in de woning van Vladimiro Roca. Zij beëindigden gisteren de hongerstaking die ze een week geleden waren begonnen, ondermeer omdat de gezondheidssituatie van Marta Beatriz Roque, verslechterde.

VlladimirorocaasediadosnuevovedadonZes van de 10 deelnemers aan de hongerstaking, waaronder Roque (op de foto links), ontvingen dinsdag leden van de buitenlandse pers. Ze lazen een verklaring voor maar wilden geen vragen beantwoorden. ‘Wij willen duidelijk maken dat we deze activiteit staken, maar niet ons protest tegen het totalitaire regime dat ons alle vrijheid heeft afgenomen,’ aldus de tekst die werd gelezen door Lázaro Yuris Valle.

Het document beklemtoont dat de staking de gezondheid van de meeste van de deelnemers had ‘aangetast’ en dat 80% van de groep bereid is ‘hun leven te geven voor de vrijheid van Cuba.’ Het Red Cubana begon 40 dagen geleden met de bezetting van de woning van Vladimiro Roca uit protest tegen de inbeslagname van een digitale camera van een van de leden van de groep door politie in Havana. Politie en leden van de geheime dienst hielden hen de klok rond in de gaten. Twee weken geleden vond een ‘spontane’ actie plaats van partijgetrouwen voor de woning van Roca.

Volgens een verklaring van Roca, besloot de groep een hongerstaking te beginnen nadat de politie het huis had omsingeld en ‘bedreigingen uitte en agressie vertoonde’ iedere keer wanneer men het huis in of uit wilde gaan. ‘De fotocamera die wij opeisen is niet het belangrijkste doel van ons protest maar wel; het symbool van onze rechten en die van het volk, die elke dag door daden van de regering worden geschonken.’

Martabeatrizroque17112009Marta Beatriz Roque maakte deel uit van de Groep van 75, politieke dissidenten die tijdens dubieuze processen in 2002 tot lange gevangenisstraffen werden veroordeeld. Zij werd tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld maar kwam in 2004 vrij.
Vladimiro Roca was de initiatiefnemer van de beweging Todos Unidos, hij is de zoon van Blas Roca, een inmiddels overleden Cubaanse partijleider en de auteur van de Cubaanse grondwet.

Bron: cubaencuentro.com

EN VERDER:

Bodybuildingcompetitie●  vond vorige weekend in Cuba de 22ste regionale en nationale bodybuildingcompetitie plaats, in de Mariana Grajales bioscoop in Havana. Een 50-tal bodybuilders namen aan de wedstrijden deel.

● wordt 70% van de bebouwbare grond in Cuba bedreigd door erosie. De grootste milieuproblemen in Cuba worden gevormd door het verlies van bos, de bedreiging van de biologische diversiteit en het gebrek aan water. Dat blijkt uit  onderzoek van experts van het Cubaanse Ministerie van Landbouw, dat deze week werd gepresenteerd.

Botanischetuinnationaal_2De directeur van het Instituto de Suelo, Dagoberto Rodríguez, zei tijdens een persconferentie dat 6,6 miljoen hectare van de 10,7 miljoen hectares die het eiland telt,  landbouwgrond. De helft van die grond is geschikt om te bewerken. De regering presenteerde in 2001 een programma om de grond te beschermen. Het werd die de eerste prioriteit van de nieuwe leider Raúl Castro, toen hij besloot de productie van voedsel te vergroten.

17 november 2009

Yoani Sánchez: Het laatste cultobject

SnelkookollaEnkele jaren geleden werd de Revolutie van de Energie afgekondigd. De staatsmedia kondigden de onmiddellijke distributie van rijstkokers aan, die weliswaar elektriciteit verbruikten maar de nationale consumptie van olie zouden doen dalen.
.

Staatsbedrijven begonnen aan de productie van de rubberenpakkingen voor de deksels. Die werden tot dan toe, slechts gemaakt door particuliere producenten en op de zwarte tegen extreem hoge prijzen werden verkocht.
.

Met de nauwkeurige precisie van een militaire oefening, reden tientallen trucks door de straten om de nieuwe apparatuur uit te reiken. ‘Koop nu, betaal later’, was het devies, maar die brachten de sceptici niet tot zwijgen, die zich afvroegen hoe we zonder al teveel problemen aan het voedsel moesten komen, dat in de pan moest. Maar ach, het was een tijd waarin hoop bestond die, net als de liefde de keuken leek binnen te treden.

Maar het ging al net zo als met al die voorafgaande projecten: eerst verliep de distributie goed, maar later kwamen de pannen niet overal terecht en werden ze ook niet altijd hartelijk ontvangen. In de gebieden waar de kokers werden verkocht werd onmiddellijk het gas afgesloten en de toevoer van elektriciteit werd op de meeste ongelukkige momenten onderbroken. Aan de andere kant, gebeurde er iets dat enthousiastelingen niet hadden kunnen voorzien; sommigen konden de nieuwe vindingen niet betalen. Zelfs vandaag nog kun je de lijsten met de namen van wanbetalers zien hangen op dezelfde markten waar eerst de sophisticated rijstkokers te koop waren aangeboden.
.

Deze kokers, die de laatste objecten van toewijding van een paternalistische regering waren, worden niet meer verkocht en dat geld ook voor de rubberen ringen; vandaag zie je dat ze weer op straat door handelaren worden aangeboden, tegen elke prijs die ze durven te vragen.
.

Yoani Sanchez, 15 november 2009
.

  • Ik kan op dit moment weer op beide voeten lopen, heb de krukken weggelegd en ben teruggekeerd naar de dagelijkse thema’s van het leven. Dank voor iedereen die mij de hand schudde in solidariteit, de balsem van uw steun en de effectieve medicijn van jullie vriendschap. Via deze link zie je wat er die 6e november gebeurde.
    Hier als comic
  • EN VERDER:

Marabu ● trekt de marabú nu ook de Vallei van Yumuri binnen, een van de vruchtbaarste gebieden van Cuba in de provincie Matanzas. Vanaf de autoweg Via Blanca, zie je het onkruid omhoogschieten, soms tot 5 meter hoogte. Nauwelijks 20 % van de vallei wordt nog bebouwd, aldus onafhankelijk journalist Carlos Rios.
.

Marabú wordt ook wel ‘de doornen van de duivel’ genoemd en werd in de 19e eeuw in Cuba geïntroduceerd als een soort decoratieve plant. Nu wordt geschat dat 40 tot 50% van de bebouwbare grond in Cuba is overwoekerd door deze marabú.

16 november 2009

CUBATIPS

Architectonischeverganeglorie_2CIA secret Wars
Digitaal Themakanaal Holland Doc
16:41 - 17:33 CIA secret wars: Undercover operations
17:33 - 18:23 CIA secret wars: Lost illusions
18:23 - 19:12 CIA secret wars: One war begets another.
.

De drie delen van CIA: SECRET WARS beslaan opeenvolgende perioden: Undercover Operations loopt van de oprichting van de CIA in 1947 tot 1976, Lost Illusions behandelt de ontwikkelingen van 1977 tot 1990 en One War Begets Another bespreekt het recente verleden, van 1990 tot 2001, met uitgebreide aandacht voor de rol van de CIA bij de gebeurtenissen voor en na 11 september 2001.

De filmmakers interviewen belangrijke leidinggevenden van de CIA naast enkele journalisten en andere betrokkenen. Regisseur William Karel richt zijn aandacht vooral op de fouten van de organisatie. De CIA liet zich verrassen (Iraanse revolutie, ineenstorting van de Sovjet-Unie), maakte blunders (de Varkensbaai-invasie) en kreeg te maken met Watergate, Irangate en het onthullende onderzoek van een senaatscommissie in 1976. Maar hoewel sommige geïnterviewde ex-CIA'ers achteraf zeer kritisch zijn over de dienst, willen anderen daar niets van weten.

One Minutes Foundation: Cuba
Holland Doc, vrijdag 20 november, 5.09 tot 0.527 uur
.
Eén minuten video’s over Cuba; meer informatie ontbreekt

Debat: Zin of onzin van sociale dialoog in tijden van financiële crisis in Latijns-Amerika ?
Zaterdag, 21 november, 09:30-13:30 uur
Kontakt der Kontinenten, Amersfoortsestraat 20, Amersfoort

CLAT-Nederland bestaat dit jaar 40 jaar en wil dit vieren met een participatief debat over de dagelijkse praktijk van sociale dialoog op lokaal niveau in Latijns-Amerika. Bij dit debat zullen verschillende Latijns-Amerikaanse vakbondsleiders aanwezig zijn, organisaties die zich voor Latijns-Amerika inzetten, Nederlandse vakbonden en overige geïnteresseerden.
Reden is dat de organisaties waarmee CLAT Nederland verbonden is, er alles aan doen om te zorgen dat die sociale dialoog er komt. Grote problemen van Latijns-Amerika zoals armoede, sociale uitsluiting, werkloosheid en de financiële crisis zijn niet op te lossen zonder echt overleg tussen de sociale partners.

Maar wat is sociale dialoog? Waarom sociale dialoog? Wie nemen er deel aan een sociale dialoog? Is sociale dialoog mogelijk in een anti vakbondsklimaat? Wat zijn de ervaringen van onze Latijns-Amerikaanse vrienden? Hoe denken wij in Nederland over sociale dialoog?
Meer informatie: http://www.clat.nl

Waarom/hoe deed Chávez het?
Vrijdag 20 november 2009, 15.30 uur.
CEDLA, Keizersgracht 395-397,  1016 EK Amsterdam

Lecture: From Populism to Authoritarianism in Venezuela: Why/How did Chávez do it?
Javier Corrales (Amherst College), From Populism to Authoritarianism in Venezuela: Why/How did Chávez do it?  Referent: Kees Biekart (ISS) - http://www.cedla.nl

EN VERDER:
● treedt Eliades Ochoa  21 november op in Tilburg. Voor meer details zie eerdere afleveringen van de CubaTips op de weblog.

15 november 2009

Yoani Sánchez: Mijn schaduwen

No_me_golpeecopy2_2‘Ik werd twee jaar geleden wakker met de wenst het ware verslag van mijn dagelijks leven op te schrijven, en niet het rossige relaas dat in de officiële kranten staat, ’aldus de Cubaanse blogger Yoani Sánchez, een week nadat ze door leden van de Cubaanse geheime dienst op straat in elkaar werd geslagen.

.

.

Bewakersnov2009vigilantesIn haar blog van 12 november publiceert ze foto’s van de mannen die haar en haar echtgenoot, in opdracht van de autoriteiten dagelijks in de gaten houden.

Yoani: ‘Individuen die geoefend zijn in dwang, verwachtten niet dat er ooit op hen als jagers, nog gejaagd zou worden, hun gezichten betrapt zouden worden door camera’s, mobiele telefoons voor het nieuwsgierig netvlies van de burgers.
.

Zij zijn gewend om van elk van ons, bewijs te verzamelen voor het dossier in hun ladekast en kantoor. Nu zijn ze verbaasd over het feit dat we hun gebaren, ogen, hun misstappen nauwlettend inventariseren.’

Cara_tapadanov2009De steun voor Yoani Sanchez is wereldwijd groot. Diverse landen van de Europese Unie, waaronder Duitsland, Zweden, Nederland en Engeland lieten haar weten mee te leven. De Amerikaanse regering stuurde een protest naar de autoriteiten in Havana. En de vertegenwoordiger van het Vaticaan op het gebied van communicatie die vorige week op bezoek was Havana, liet haar naam vallen tijdens een gesprek met de pers.

.

.

Cazadores_cazadosnov2009

Apostados_abajo_2nvo2009_2

Volledige Engelstalige tekst.

14 november 2009

Cuba verkoopt eigentijdse kunst

Woensdag jongstleden werd in Havana een serie eigentijdse schilderwerken geveild van o.a. Mario Carreño, Mariano Rodríguez, René Portocarrero, Servando Cabrera en Roberto Fabelo. Van de eerste vier waren werken te zien op de Cuba-expositie onlangs in Groningen. De opbrengst van de veiling bedroeg €400.000, ongeveer de helft van het verwachte bedrag.

.

VeilingportocarreroDe organisatoren hadden gerekend op 1,5 miljoen dollar maar de vraagprijzen van bekende schilders als Mariano Rodríguez, René Portocarrero (zie afbeelding links) en Roberto Fabelo werden tijdens de veiling niet gehaald.

.

Een stuk van Mario Carreño (1913-1999), getiteld Televisión Aerials bracht het meeste op; het was geschat op €55.000 en bracht €70.000 euro op. De directeur van de veiling, Luis Miret zei dat alle stukken uit privécollecties kwamen met uitzondering van een werk uit de Cubaanse Staatsgalerie La Acacia. Miret noemde de opbrengst ‘zeer positief en acceptabel.’
.

Bron: Cuba Cuadernos
.

EN VERDER:

Juan_antomio_madrazo_luna ● heeft de progressieve oppositiegroep El Arco Progressista bekend gemaakt dat in Havana Juan A. Madrazo, leider van een project tegen racisme is gearresteerd. Madrazo was actief bij de openbaarmaking en het aanklagen van de racistische praktijken van de Cubaanse nationale politie tegen zwarten, mulatten en jongeren.

Politieoptreden_ .

De voorman van Arcos, Manuel Cuesta Morúa verzoekt de internationale publieke opinie aan te dringen op de vrijlating van Madrazo Luna ‘die niets anders doet dan strijden in Cuba voor een effectieve raciale integratie van alle Cubanen.' De discussie over racisme en discriminatie in Cuba is een taboe; in de beginjaren van de revolutie werd gezegd dat deze omwenteling een einde had gemaakt aan dit fenomeen.


● bevindt een groep van Amerikaanse wetenschappers zich sinds dinsdag in Havana met de bedoeling de uitwisseling op wetenschappelijk gebied te versterken. De missie wordt geleid door Nobelprijswinnaar Peter C. Agre. Hij is een expert van het Hopkins Instituut voor malaria-onderzoek.

● hebben de Cubaanse autoriteiten 15 journalisten een inreisvisum geweigerd die het Foro Global de Investigación en Salud 2009 / Forum voor Globaal Gezondheidsonderzoek 2009 in Havana zouden bijwonen. Het gaat om journalisten uit Guatemala, Brazilië, Colombia, Argentinië, Spanje, Oeganda, Frankrijk, Engeland, Haïti en Uruguay. Korte tijd later werd bekend dat de organisatoren het forum in Havana hebben afgelast.

Vaticaan ● heeft Havana Eduardo Delgado Bermúdez benoemd tot ambassadeur in Vaticaanstad. De Heilige Stoel heeft nu twee Cubaanse ambassadeurs. Sands kort is de Cubaanse-Amerikaanse theoloog Miguel H. Díaz. Ambassadeur voor de VS in Vaticaanstad

12 november 2009

Nieuw pakket noodmaatregelen om energie te besparen

Cuba heeft alle staatsbedrijven bevolen ‘extreme maatregelen’ te nemen om het energieverbruik vóór het eind van het jaar, terug te brengen. Men hoopt zo  apagones of stroomonderbrekingen te kunnen voorkomen, die het land in 1990 plaagden, na de breuk met de Sovjet Unie. Dit concludeert het persbureau Reuters, na inzage van nog geheime documenten, die in regeringskringen in Havana circuleren.
.

Apagonecubaenergycrisis2_2Daarin waarschuwen functionarissen dat het eiland geconfronteerd kan worden met een ‘kritisch’ gebrek aan energie waardoor niet-essentiële fabrieken en werkplaatsen gesloten zouden moeten worden en airconditioning en koelkasten, die niet per se nodig zijn voor het bewaren van voedsel en medicijnen, moeten worden uitgeschakeld.

.

Cuba heeft de overheidsuitgaven en de importen teruggebracht vanwege de internationale economische crisis en de schade toegebracht door orkanen vorige jaar. ‘De energiecrisis waarmee we worden geconfronteerd is ernstig en als we geen extreme maatregelen nemen, moeten we teruggrijpen op geplande black-outs, die de bevolking zullen raken,’ aldus een brief, die circuleert in de raad van Ministers.
.

Directeuren van bedrijven moeten analyseren welke werkzaamheden kunnen worden gestaakt of verminderd, waardoor slechts die activiteiten zullen overblijven die belangrijk zijn voor de export, importvervangend zijn en deel uitmaken van de basisdiensten aan de bevolking,’ aldus een andere brief die verspreid is binnen de sector van de lichte industrie.

Naar verluid wil president Raúl Castro niet terug naar de periode van de jaren negentig toen de Sovjet Unie ineenstortte en de stopzetting van olieleveranties van olie, leidde tot regelmatige elektriciteitsonderbrekingen en harde tijden voor het Cubaanse publiek.

De maatregelen volgen op waarschuwingen van de overheid in de afgelopen zomer toen werd gezegd dat er te veel energie werd verbruikt en dat er black-outs zouden volgen als de consumptie niet afnam.
.

Alle provinciale overheden en de meeste staatskantoren en bedrijven, die 90% van Cuba economie uitmaken, kregen in juni te horen dat het energieverbruik met 12% moest dalen, anders zouden verdere ingrepen nodig zijn.

De maatregelen leken effectief toen in perspublicaties werd beklemtoond hoeveel energie er in bedrijven werd bespaard en de ernstige waarschuwingen uitbleven. De reden van die eerdere maatregelen was dat er meer energie werd verbruikt dan de Cubaanse regering kon betalen.

.

BenzinepomppradohavanaToch is de situatie niet zo dringend als in de jaren negentig want Cuba ontvangt dagelijks 93.000 vaten ruwe olie uit Venezuela; dat is ongeveer twee derde van de hoeveelheid die het land consumeert. Het land betaalt aan Venezuela doordat het medisch personeel en anderen uitleent, voor werkzaamheden in dit land.

Cuba worstelt verder met de globale economische crisis, die de opbrengsten van de export en de buitenlandse investeringen deden teruglopen plus leidde tot een beperking van de kredietmogelijkheden van het land.

.

Het land wordt verder geconfronteerd met de gevolgen van het Amerikaans embargo waardoor de mogelijkheden om internationaal geld te lenen, klein zijn en verkeert Cuba nog steeds in een fase van wederopbouw na de drie orkanen van vorig jaar die een schadepost betekenden van 10 miljard dollar voor het land.

.

Als reactie heeft de regering de importen teruggedraaid, betalingen opgeschort en zelfs banktegoeden van buitenlandse ondernemers bevroren. Vorige week deelde Cuba mee dat de handelsstromen in het lopende jaar met 36% waren gedaald, waarschijnlijk veroorzaakt door een daling van de importen met 30%.

.

Bron: Mark Frank, Reuters, 11 november 2009

.

Minder elektriciteitsverbruik

De autoriteiten hebben inmiddels enkele maatregelen tot vermindering van elektriciteitsverbruik in fabrieken, ziekenhuizen, scholen en andere openbare gebouwen, bekend gemaakt. Volgens de overheid zijn besparingen nodig met het oog op de komende winter.

.

HavanabijnachtjpgEen medewerker van de staatstelevisie, die anoniem wil blijven, zei tegen persbureau AFP:

‘Ze hebben ons meegedeeld dat de luchtverversing in de kantoren in de winter moet worden uitgezet evenals de koelflessen voor koud water, de computers mogen alleen worden aangezet als het nodig is en andere maatregelen ter besparing volgen nog.’
.

De nieuwe serie maatregelen zijn niet, zoals de vorige van mei jongstleden in de media gepubliceerd maar worden tijdens bijeenkomsten op de arbeidsplaats, meegedeeld. Een communicatiemedewerker in de provincie Holguín, vertelt dat er 20% op de apparatuur moet worden bespaard en dat alle werknemers 1 dag per week ander werk moeten doen zoals het schoonmaken van de werkplekken en het verrichten van reparaties, die geen elektriciteit vragen.

.

Ook de verlichting van de grote autowegen wordt teruggebracht. Het blad van de enige toegestane vakbond in Cuba, Trabajadores riep de burgers op de ‘beperkingen en aanpassingen’ te steunen en schreef dat zij zouden moeten wennen de broeksriem aan te snoeren ‘met intelligentie. Dat is het alternatief,’aldus de spreekbuis van de vakcentrale CTC. De krant spreekt over de al eerder genoemde oorzaken voor de nieuwe maatregel en voegt daar nog de extra kosten aan toe, die ‘de bestrijding van de grieppandemie met zich meebrengen.’

.

Apotheekcola_2De bezoekers van de website Cuba Encuentro zetten kanttekeningen bij het ‘aansnoeren van de broeksriem.’
.

‘Kent u dat grapje nog. Wat zijn de drie belangrijkste problemen met het eten in Cuba? Het antwoordt luidt: het ontbijt, de lunch en het avondeten’. Maar nu weten we ook wat de vier belangrijkste problemen met de elektriciteit in Cuba zijn: de herfst, de winter, de lente en de zomer.’
.

‘Het hoge energieverbruik in de winter? Maar verwacht men sneeuwstormen in Cuba en denken ze dat we de kachel moet opstoken. Hij die zoiets aankondigt moet wel een of andere befaamde functionaris zijn, die zich net een sneeuwschuiver heeft aangeschaft.’

.

‘Waarom moeten arme Cubanen altijd de broekriem aansnoeren? Het is makkelijk om over sparen te te spreken als je met de Lada of Moscovich kunt rondrijden en je zeker niet de airconditioning hoeft af te zetten in een van die huizen waar de leiders van het land in wonen. Vraag het maar eens aan de zonen van Castro, want die zullen de computer niet uitzetten om energie te bespaken. Al 50 jaar spreken ze over hetzelfde en als toppunt maakt men ons nog wijs dat deze revolutie ons van een dictatuur bevrijdde en dat zij Godenzonen zijn. In deze shit gelooft de jonge generatie niet meer en ik zeg u: Ik woon in Cuba, niet buiten Cuba.’

Het geheime leven van Fidel (1)

Op 27 juli 2006 moest Fidel Castro plotseling geopereerd worden vanwege ernstige darmklachten. Tot dat moment was het persoonlijke leven van de communistische leider een groot mysterie maar toen kregen zijn gezondheid en andere privé-aspecten van zijn leven het stempel 'staatsgeheim.’ Castro verscheen nooit meer in het openbaar en in februari 2008 trad hij definitief terug als voorzitter van de Staatsraad en regeringleider. 'Nu staat hij echter buiten de macht en wijdt zich aan de grote strategieen en de wereldproblemen,'verzekert iemand uit zijn omgeving. El Pais onthulde dit weekend details over zijn gezinsleven en op welke wijze hij deelneemt aan de politiek, sinds hij bijna een jaar geleden het ziekenhuis verliet.

Hoewel Fidel niet direct aan de actieve politiek deelneemt, is zijn aanwezigheid nog steeds een beslissende factor. In het jargon van de Cubaanse Staatsveiligheidsdienst gaat het om Punto Cero, de naam van de residentie waar Fidel verblijft.

Op dit complex, gelegen op de grond van het oude golfterrein van Jaimanitas, is een militair legioen gevestigd, staat een kleine boerderij voor de zelfvoorziening, de gezinswoning en huizen waar enkele van zijn zonen wonen. Fidel woont hier al tientallen jaren met zijn vrouw, de onderwijzeres  Dalia Soto del Valle, bij wie hij 5 zonen heeft namelijk Antonio, Alejandro, Álex, Alexis y Ánge
l.
.
Fidelcastroenrafaelcorreale210809_2Het huis van Castro is comfortabel en functioneel maar niet luxueus. Het heeft twee etages, met vierkamers, een lichte salon en een uitbouw met een uitgebreide tuin waarin een klein zwembad, een vijver en een primitieve speeltuin. Totdat Castro ziekt werd, was deze plek voorbehouden aan zijn familie, waartoe zijn vrouw, kinderen, neven en nichten en bewakers worden gerekend. Neven en broers van El Comandante zochten hem zo nu en dan daar op. De buitenlandse vrienden zeker niet. Ooit bezocht de Venezolaanse leider Hugo Chávez hem maar tot voor kort kwam een intieme vriend als Gabriel García Márquez Punto Cero niet binnen.

Foto: In augustus ontving Fidel de Ecuadoriaanse president Correa bij hem thuis; ditmaal niet in trainingspak maar in het witte overhemd, zoals de internationale pers vaststelde.

Alles veranderde met de diverticulitis (een aandoening waarbij uitstulpingen in het maag-darmkanaal ontstaan en ontstoken raakt). crisis waar El Commandant aan leed. Het is bekend dat vanwege medischs fouten en door diverse complicaties Castro maanden lang tussen leven en dood verkeerde. ‘Hij moest diverse chirurgische ingrepen ondergaan en zijn herstel verliep traumatisch en langzaam,'aldus een Cubaanse medicus. Diverse bronnen verzekeren dat Castro ongeveer twee jaar in het ziekenhuis verbleef, het allergrootste deel van de tijd in gebouwen van  het Centro de Investigaciones Médico Quirúrgicas (CIMEQ), een modern en goed toegerust ziekenhuis vlak bij Punto Cero.

De afdelingen van CIMEQ waren zijn verblijfplaats en voor lange tijd ook de plek waar hij werkte. Daar schreef hij op 28 maart 2007 zijn eerste artikel over´het sinistere plan voedsel om te zetten in brandstof. ‘ Deze reflexión of overweging werd de eerste van een stroom van  publicaties met Castro’s publieke opvattingen. Hij schreef er ongeveer 300 en zij vormen de navelstreng die hem verbinden met zijn land en de wereld.

De maanden in het ziekenhuis ontving Castro presidenten buitenlands staatshoofden, vrienden en medewerkers. Daar schreef hij op 18 februari 2008 de historische boodschap waarin hij aankondigde terug te treden als voorzitter van de Staatsraad en de Ministerraad. Deze beslissing opende de weg naar het presidentschap voor zijn broer Raúl.

Daliasottodelvalle_3Bij terugkeer naar zijn huis, ongeveer een jaar geleden werden de veiligheidsmaatregelen versoepeld. Castro begon gasten bij zich thuis te ontvangen, vaak in aanwezigheid van zijn vrouw (rechts op foto), neven en nichten. In maart nodigde hij de Argentijnse socioloog Atilio Borón uit. Eind augustus de cineast Oliver Stone (voor de foto: zie blog van 9 november), die een nieuwe documentaire maakt over de Cubaanse leider, de derde na Comandante (2003) en Looking for Fidel (2004), die ook door de tv-keten HBO, zal worden uitgezonden. Een maand later ontving hij de Amerikaanse documentairemaker Saúl Landau, die na zijn ontmoeting met Castro onthulde dat Castro gepassioneerd het actuele nieuws volgt, 'op een selectieve manier' televisie kijkt en tevreden is de politiek verlaten te hebben.

'Fidel ontvangt meer mensen in zijn huis dan die de Cubaanse pers publiceert,'zegt iemand die de ontwikkelingen in Punto Cero goed volgt. Maar soms wordt er geen publiciteit aan geschonken om redenen van discretie tegenover de bezoeker. Een voorbeeld is het bezoek van de president van Cyprus, Demetris Christofias, die Havana in september bezocht. De pers schreef wel over het onderhoud dat hij met Raúl Castro had, maar niet over het gesprek dat hij met Fidel in zijn woning had, voor hij op 29 september het eiland verliet.

Bron: Mauricio Vicent, Havana. El Pais, 8 november 2009

Logoreflexionesfidel10
De laatste Reflexion van Fidel Castro dateert van 6 november 2009 en gaat over de ‘annexatie van Colombia door de Verenigde Staten.

11 november 2009

Het geheime leven van Fidel (2)

De ontmoetingen van Castro met hoogwaardigheidsbekleders en buitenlandse vrienden zijn nu frequenter, ook omdat het 'kleine momenten' zijn in het routineuze leven van Fidel, aldus enkele bronnen.' Het grootste deel van de dag brengt Fidel met zijn familie door, wijdt zich aan het lezen van de internationale pers, maakt aantekeningen of schrijft Reflexiónes’. Op zijn 83-jarige leeftijd doet de Cubaanse leider elke dag oefeningen om in vorm te blijven maar ook als deel van zijn herstelproces. Raúl Castro heeft bij gelegenheid gezegd dat zijn broer twee uur per dag bezig is met lichamelijke oefeningen.
.

BoekborncrisiscivilizatorioyagoniadBorón herinnert zich dat Castro hem begin maart in en korte blauw broek ontvingen met het jasje van een trainingspak. 'Zijn benen oogden robuust’, wat naar zijn oordeel een bewijs was dat hij 'zeer gedisciplineerd is bij zijn oefeningen tot herstel,' aldus Borón tegen de Argentijnse krant Clarin. De voormalige Cubaanse regeringsleider liet zich op deze wijze tot zijn middel afbeelden op de cover van Borón ’s boek Crisis civilizatoria y agonía del capitalismo, een uitgave vol dialogen van Fidel, die de Argentijnse politicoloog in juli publiceerde.
.

Een ander ochtendritueel van El Comandante is het lezen van telexberichten en persberichten, die alles beslaan wat ze in de wereld over Cuba publiceren, met name de actualiteit, ingedeeld per onderwerp of op basis van zijn belangstelling van dat moment.'Wij spreken dan over een selectie die enkele honderden pagina's beslaat,' zegt iemand die de samenvattingen kent. 'Fidel moet een van de best geïnformeerde personen ter wereld zijn,' heeft García Márquez gezegd, die verleden jaar nog een gezellige maaltijd besprenkeld met wijn, met zijn oude vriend nuttigde.
.

Castro heeft een staf die hem voorziet van documentatie over uiteenlopende zaken, zoals de klimaatwisseling maar ook gedetailleerde vragen over de interne politiek van de VS. Wanneer een bepaald boek hem interesseert dat nog niet in het Spaans is verschenen, is er een groep vertalers beschikbaar. Castro laat de informatie komen via de chef van het Departement van Ideologie van de Communistische Partij, Rolando Alfonso, die vorig jaar de afgezette Carlos Valenciaga opvolgde als persoonljk secretaris en persoonlijk boodschapper van de ex-president. In de praktijk is Alfonso zijn meest nabije medewerker.

.
Stone, Landau en Atilio Borón zijn enkelen van de personen die recent zijn binnengetreden in de privéwereld van Fidel en die enig licht wierpen, hoe het daar toe gaat. Landau is degene die wellicht het allerbeste deze omgeving beschreef in een serie artikelen in de Noord-Amerikaanse publicatie Progreso Semanal.

(zie de blogs van 12 en 24 oktober)
.
De cineast was onder de indruk van de systematische werkwijze van Castro. 'Ik zag overal stapels boeken, tijdschriften en kranten, ook kaartjes waarop allerlei thematisch systematisch waren uitgewerkt en onderverdeeld. Toen ik hem bezocht las hij een boek van de Nobelprijswinnaar van Economie, Paul Krugman. Ook zei hij alles gelezen te hebben dat Barack Obama had geschreven en toonde een boek Herinneringen aan mijn Vader(1995), een Spaanse uitgave van de uitgeverij Debate.

.

De cineast vertelt hoe hij bij Punto Cero aankomt, via een ‘uitbundige tropische groene flora ' en dat hij in het huis behalve Castro ook 'jongeren tussen de acht en zo'n twintig jaar' ontmoette en 'enkele volwassenen, zoals zijn jongste zoon en zijn echtgenote Dalia. ’Ik zag 'een bescheiden en goed toegeruste woning met 4 kamers' en een Castro in goede vorm, die wel bekende nog altijd de sporen te voelen van de val in het publiek in 2005 in  Santa Clara toen hij verschillende kneuzingen opliep.'Ik kan nog steeds niet goed mijn arm opsteken, als gevolg van de klap tegen mijn schouder, zei hij.
.

ParismatchfidelmetzoonLandau wijst er op dat overal in het boek strepen stonden en notities op bijna alle pagina's. ‘Obama is ontroerend en kan ook heel ironisch zijn,' zei Castro hem, om daarna te benadrukken, dat hij een 'man is die een grote intelligentie uitstraalt, die goed schrijft en er duidelijk hoge waarden op na houdt.  Maar hij wordt belemmerd in zijn mogelijkheden. Hij is gebonden aan de gevestigde belangen.’

Landau last een pauze in om naar het toilet te gaan. 'Onderweg zag ik de eetkamer, smaakvol ingericht, maar zonder tekenen van luxe en opsmuk. Het huis voelt en ziet eruit als een aangename omgeving om te wonen en te verblijven,’vertelt Landau.

.
Borón had dezelfde ervaring toen hij Castro ‘gelukkig’ en ‘relaxed’ vond omdat hij niet meer aan de macht was. Hij zei dat zijn contacten met functionarissen ‘zich beperkten tot een enkele ontmoeting met Raúl,’ wat bronnen van deze krant bevestigen. ‘In werkelijkheid is hij toegewijd aan de studie. Hij bemoeit zich niet met de dagelijkse leiding van regering en politiek, hoewel Raúl hem over de belangrijkste dingen om raad vraagt en op de hoogte is van de meest relevantie zaken,’ zegt iemand die dicht bij de macht staat.

.

Toen Castro en Borón elkaar zagen waren vicepresident Carlos Lage en de kanselier Felipe Pérez Roque juist afgezet. Castro zelf stelde het punt aan de orde: ‘Ik verzeker je dat deze functionarissen de illusies voedden van buitenlandse functionarissen….Er was sprake van fouten, vaak ook het product van politieke ambities en ongeduld.'

.

Maar heeft Castro werkelijk de actieve politiek verlaten? Enkelen betwijfelen het. Het is zonder twijfel waar dat enkelen van de structuren die de communistische leider vroeger omringden, verdwenen zijn. Zoals de zogeheten groep van de Batalla de Ideas/Strijd om de Ideeën of de Equipo de Coordinación y Apoyo / Team ter Coördinatie en Steun aan El Comandante en Jefe. Met Raúl als voorzitter komt nu de ministerraad elke week bijeen en neemt de beslissingen. 'Dat gebeurde vroeger niet want alles liep via Fidel,’ zegt een functionaris. Dezelfde onderstreept dat hoewel de oud-leider niet direct tussenbeide komt in politieke kwesties, zijn bestaan een bepalende factor is.

.

‘Wij weten allemaal wat Fidel denkt over het kapitalisme en de hervormingen, daarom zal het moeilijk zijn dat er bepaalde veranderingen plaatsvinden.’ Op een bepaald moment tijdens het gesprek met Landau sprak Fidel over de macht met een grote afstandelijkheid. ‘Ik was een politicus,’zei hij. De cineast lachte over ‘de overdrijving van het jaar.’ Dichter bij de werkelijkheid was zijn bekentenis aan Oliver Stone: ‘Het probleem van de mensheid is het overleven van de consumptiemaatschappij.’
.

Fidel_castroleest_barack_obamaSamen met Stone bezocht ook de Franse fotografe Rose Serra Punto Cero. In het laatste nummer van Paris Match, publiceert Serra een fotoreportage over de 83-jarige Castro, samen met zijn kinderen Antonio, Alejandro y Alex, die sterk op hem gelijken. De titel is fabuleus: 'Castro de Roestvrije’.
.
De twee foto's hierboven zijn van Serra
.

Toch waren er gisteren weer geruchten over een mogelijke verslechtering van zijn gezondheid. Iets is zeker: zolang hij leeft, liggen zijn gezondheid en zijn legende achter slot en grendel. En zowel in huis als daarbuiten, wordt hij ook al heeft hij geen verplichtingen meer, nog steeds El Jefe, genoemd.
.

Het gesprek van Olivers Stone in Fidel’s woning

Comandantedvd_4
Oliver Stone keek Fidel Castro aan en vroeg hem direct: ‘Kunnen we zeggen dat het interview zich in uw huis afspeelt?’ De Cubaanse leider dacht niet lang na en zei met heldere stem: ‘Ja’. De hete maand augustus was in Havana voorbij en Stone geloofde eigenlijk niet dat hem zou lukken. Na veel omwegen was hij toch de eerste die de zieke communistenleider kon interviewen in zijn eigen huis. Stone die bezig was met zijn Amerikaanse film Wall Street 2, was in een privévliegtuig discreet naar Havana gevlogen om het derde deel van zijn film Comandante te draaien.

.

Het gesprek was bijzonder omdat het thema van het privéleven in Cuba altijd een taboe was. Castro beschermde zijn privacy de afgelopen jaren extreem en pas sinds enkele maanden kunnen buitenlandse gasten hem in zijn woning bezoeken.

.

We kunnen een film verwachten waarin Castro zich duidelijk uitspreekt. Er werd gesproken over de moord op John F. Kennedy, het Chinese politieke en economische model, de spionagesatellieten die – grapte hij serieus – ook boven zijn tuin hangen. Het is een van zijn obsessies. Het is wel duidelijk dat Castro tot de laatste dag van zijn leven een kruistocht voert tegen het kapitalisme, binnen en buiten het land. Hij kritiseert het systeem dat hij haat scherp en houdt het in de gaten, hij maakte lange wandelingen, neemt medicijnen, volgt een streng dieet en leest en schrijft als teruggetrokken politicus, omgeven door zijn zonen, neven en nichten.

.

Bron : Maurico Vicent, El Pais 8 november 2009
.

EN VERDER:
Yoanisanchez_metkruk09112009● schrijft Yoani Sánchez op haar weblog Generación Y, dat ze door zal gaan met het publiceren van teksten. Ze loopt op dit moment met een kruk als gevolg van de rugpijn, veroorzaakt door het gewelddadig incident van vrijdag jongstleden Ze zet haar bloggeractiviteiten voort ondanks haar angst en de verwondingen die ze opliep bij aanhouding door de Cubaanse staatsveiligheid.
Sánchez (34) zei dat ze 25 minuten van terreur had doorgemaakt nadat drie mannen haar dwongen in een auto te stappen.

.

Gesprek met Sanchez (CNN)
Blog Yoani: De schuld heeft het slachtoffer

.
● heeft een g
roep van zowel Republikeinse als Democratische senatoren, de agressie tegen de blogger Yoani Sánchez veroordeeld. ‘Het is een schokkend en onacceptabel voorbeeld hoe het regime van Raúl Castro disfunctioneert,’aldus de Republikein senator George LeMieux uit Florida.  De Democratische senator voor New Yersey (de enige Cubaanse Amerikaan in de Senaat), Robert Menéndez, zei dat de aanval aantoont dat ondanks de perspectieven van verandering ‘het regime met harde hand heerst.’
Amerikaanse senatoren over het incident

.

heeft het Voltallig Plenum van de Partido Comunista de Cuba in de provincie Havana erkend dat er corruptie voorkomt, evenals enkele administratieve delicten. Oorzaak is, aldus de provinciale partijleiding het ‘gebrek aan controle’ over de grondstoffen die door de staat worden beheerd. Dit wordt gemeld door de officiële website Cubadebate.
.

Partijleden analyseerden de problemen in de hoofdstad en de methoden tegen ‘illegale handelingen, sociale ongedisciplineerdheid en corruptie.’ De eerste partijsecretaris van Havana, Lázara López Acea, voegde er nog aan toe dat ‘meer dan de helft van de delicten’ gepleegd worden door ‘personen die geen relatie hebben met het werk.’ Zij constateerde ook dat dezelfde mensen die de financiële middelen van de staat gebruiken, die ook ‘moeten controleren.’

9 november 2009

Cubaanse media negeren 20ste verjaardag val van de Muur

De Cubaanse media hebben het afgelopen weekend aandacht geschonken aan de 92ste verjaardag van de Russische revolutie en zijn leider, Vladimir Lenin. De partijpers negeerde de twintigste verjaardag van de Val van de Muur. Samen met Noord-Korea, behoort Cuba waarschijnlijk tot de enige twee landen ter wereld, die zwegen over deze gebeurtenis.
.

Demuurinberlijnl1De Cubaanse media benadrukten de militaire ceremonie en de bloemenhulde die plaatsvonden in het Mausoleum van de Internationalistische Sovjet Soldaat in Havana. (zie foto onder)
.

Het dagblad Juventud Rebelde schrijft dat ‘deze ceremonie jaarlijks wordt gevierd op 7 november (25 oktober volgens de oude Russische kalender van 1917) door het Cubaanse leger in naam van het volk en de Cubaanse regering, om hulde te brengen aan die mannen en vrouwen die vooraanstonden bij deze historische gebeurtenis, die de koers van de menselijkheid wijzigden.’

.

92steverjaardagrussischerevolutie07

De viering werd geleid door divisiegeneraal Orlando Almaguel Vidal, chef logistiek en brigade generaal Arnaldo Tamayo Méndez, verantwoordelijk voor de internationale relaties. Volgens de partijpers waren diplomatieke vertegenwoordigers van ‘oude socialistische Sovjetrepublieken ’zoals Rusland, de Oekraïne, Wit Rusland en Kazakstan aanwezig.’

.

EN VERDER:

● riep Claudio Maria Celli, voorzitter van de Pauselijke Raad voor de Sociale Communicatie, tijdens zijn bezoek aan Cuba de Cubaanse leiders op de katholieke Kerk meer toegang te geven tot de media. ‘In Cuba bestaat momenteel geen enkele katholieke radio- of tv-zender. De meerderheid van de Cubanen is christen en katholiek en ik geloof dat zij op radio en televisie de stem van hun herders willen horen.’ De Vaticaanse afgevaardigde bracht een vierdaags bezoek aan Cuba. Hij vond de contacten met de Cubaanse leiders bijzonder hartelijk.

Claudiomariacellicommunicatie_2Het laatste pausbezoek dateert uit 1998. Toen zorgde de komst van paus Joannes Paulus II ervoor dat Kerstmis opnieuw een nationale feestdag werd en dat opnieuw processies mochten uitgaan. Celli sprak o.a. met de directeur van de Cubaanse radio en televisie, Ernesto López; de viceminister voor Informatie en Communicatie, Ramón Linares. Tijdens een persconferentie noemde de bisschop ook terloops de Cubaanse blogger Yoani Sanchez en haar internationaal onderscheiden weblog Generacion Y, als een nieuwe vorm van communicatie.

Honkbalworldseries ● konden gasten van Hotel Morón in het plaatsje met de zelfde naam, vorige week niet naar de Major League van het honkbal kijken, tussen de ploegen van Philadelphia Phillies en de New York Yankees. Hotelmanager Teresita verspreidde een interne notitie waarin werd meegedeeld dat de sportzender ESPN niet tijdens de wedstrijden kon worden bekeken. Klanten die enkele dagen daarvoor de lobby en bar van Hotel Morón bezochten, konden de televisie uitzendingen toen wel bekijken.
.
Een van de getroffen gasten liet weten dat het ‘niet zijn schuld was dat zoveel Cubaanse honkballers er voor kiezen mee te spelen in de Major League zoals Juan Carlos Linares, Yaniel Cabezas van het team in Havana, Yuniel Negrín, werper van Matanzas en Adalberto Ibarra en Ricardo Estevez, beiden uit Camagüey. Cuba zit binnenkort nog zonder honkbalspelers omdat het zich afsluit voor de wereld.’ Volgens Cubaanse sportkenners zouden in het lopend jaar al 40 spelers Cuba verlaten hebben om buiten het land profspeler te worden.
.

Losaldeanos_2 ● circuleert er in de provincie Ciego de Avila  een dvd met verschillende rapnummers van Los Aldeanos in Havana, een muziekgroep die net als Porno para Ricardo, door het Cubaanse regime wordt gecensureerd. Het nummer Es un sueño / Het is een droom, met een futuristische visie op de noodzakelijke veranderingen in Cuba, is zeer populair onder jeugdigen.

Video: Mandamos a parar

Hoe is het nu met hem? (55)

Fidel_castro_olivar_stonenovember20Het Franse weekblad Paris Match publiceert deze week enkele recente foto's van Fidel Castro. Een van de foto's dateert van begin september toen de Amerikaanse filmregisseur Oliver Stone (zittend) met Fidel Castro sprak.
Op de foto zijn ook Castro's zonen Alejandro (met fototoestel), Alex (bril op voorhoofd) en Tony (geel overhemd) te zien.

8 november 2009

ZEVEN CUBATIPS

Eyes Wide Open - A Journey through Today's South America

Gonzalo Arijon, Frankrijk, 2009, kleur, video, 110 min

Munt, zaterdag 21 november, 16:30   

OBA, woensdag 25 november 15:00   

Tuschinski 1, vrijdag  27 november  22:45   

Munt 9, 29 november, 11:00   
.

IdfaIn het kader van het komende IDFA Festival zijn er geen Cubaanse films of films met dit thema te melden. Er is wel een documentaire over de toekomst van linkse regimes op het continent.
.

De Uruguayaanse schrijver Eduardo Galeano beschreef in 1971 inhet standaardwerk Open Veins in Latin America de eeuwenlange economische uitbuiting van het continent. Bijna veertig jaar later kijkt de Uruguayaanse documentairemaker Gonzalo Arijon in Eyes Wide Open -- A Journey through Today's South America hoe Latijns-Amerika er nu voor staat. Zijn zoektocht brengt hem van de sojaplantages in het Braziliaanse Amazonegebied en de tinmijnen in Bolivia naar de diepe jungle van Ecuador. Arijon, die in 2007 de Joris Ivens Award won met Stranded, toont hoe de huidige linkse leiders van deze landen het hoofd proberen te bieden tegen de verkwanseling van natuurlijke rijkdommen door grote internationals. Belangrijkste vijanden zijn het neoliberalisme en de daaruit voortkomende privatiseringen.

.
In Arijons pamflet komt de lokale bevolking aan het woord, afgewisseld met archiefbeelden van toespraken van onder anderen Hugo Chávez (Venezuela), Lula da Silva (Brazilië) en Evo Morales (Bolivia). Galeano zelf vertelt in soms poëtische bewoordingen hoe de opmars van socialistische regeringen in het begin van de eenentwintigste eeuw zijn continent goed doet en wat er nog moet gebeuren in de toekomst.

http://www.idfa.nl/nl/Festival/programma-2009/festivalschema/film.aspx?id=5374b410-5433-4013-9b18-6f3fe792c1fc


Concert: Marc Bischoff Trio

Donderdag 12 november, 20:30 uur

WMDC Pieter de Hooghstraat 125

Rotterdam €12,-

Pianist Marc Bischoff geeft op de cd ‘Later is too Late’ een overrompelende en zeer persoonlijke interpretatie van wat een jazzpianotrio kan zijn. Bischoff had al een grote naam in de Latin jazz, hier opent hij compleet nieuwe perspectieven. Intrigerende thema’s, van puur melodieus tot kernachtig ‘groovy’ en ritmisch ijzersterk. Met een subtiel gebruik van effecten op de vleugel, met af en toe een vleug Latin; soms alleen doorschemerend, soms de boventoon voerend.

.
Pianist Bisschoff speelde Latin Jazz en Afro Cubaanse muziek in vele bekende bands zoals Nueva Manteca, Rumbatá, Cubop City Bigband en tegenwoordig in de Izaline Callister band. Bezetting: Marc Bischoff – piano, effecten / Reno Steba – basgitaren / Afra Mussawisade – drums, percussie


Lieber Fidel

DOC 24 – televisiekanaal

Dinsdag 10: 3.41 en 11.52

Woensdag 11: 1.10 en 23.22

Donderdag 12 0.34 en 21.52

Liberfidel_2Een vrouw die eerst het concentratiekamp van Bergen-Belzen overleeft en later ook Castro, de CIA, de koude oorlog, betrokkenheid bij de moord op president Kennedy en de maffia. Het lijkt het scenario van een spannende spionagethriller, maar het is het levensverhaal van Marita Lorenz. In 1959 is ze samen met haar vader in Havana. Ze leert er Fidel Casto kennen en wordt zijn minnares. Maar als ze zwanger is, dwingt hij haar tot een abortus en laat haar in de steek. Daardoor lijkt ze voor de CIA de geschikte persoon voor een aanslag op Castro.

.

In Miami wordt ze grondig gehersenspoeld en krijgt ze een opleiding tot huurmoordenares. Maar later, tijdens een afspraakje in Fidel’s suite in het Habana Libre Hotel, overwint de liefde en gooit ze de gifampul in het bidet. Ze staat bij de CIA in het krijt en kan niet anders dan dat goedmaken door een leven als 'government gangster'. Ze smokkelt wapens en dropt Weg met Fidel-strooibriefjes over Havana. Maar ze schrijft er zelf wel bij: 'Fidel, ik hou van jou'. Toch trouwt ze met Generaal Marcos Pérez Jiminez, de vroegere dictator van Venezuela, die haar campagnes tegen Cuba financiert. Ze krijgt een zoon en een dochter en later, tijdens de koude oorlog bespioneert het hele gezin Russische en Chinese diplomaten. Maar in 1976 is het gedaan met Marita's romantische spionnenleven.

.

De lange slagschaduw van het onderzoek naar de moord op J.F. Kennedy valt ook over Marita Lorenz: speurders ontdekken dat Kennedy-moordenaar Lee Harvey Oswald ooit tot haar CIA-unit behoorde. Ze verliest haar 'job' en bijna ook haar leven, want er worden verschillende aanslagen op haar en haar kinderen gepleegd. Nu wil Marita Lorenz voor het laatst terug naar Cuba, voor een verzoening met haar eerste liefde. Ze ontmoet er nog net voor zijn dood Yanes Pelletier, die ooit het leven van Fidel in de gevangenis redde maar later een politiek tegenstander en dissident werd. En ze belt op het Plein van de Revolutie aan bij de gebouwen van het Centraal Comité van de Cubaanse Communistische Partij. Zij wil Fidel spreken maar komt niet verder dan een secretaresse.

Meer informatie: http://www.lieber-fidel.com


Cuba-avond / Noche de Cuba

Muziek in het Museum 2009

Zaterdag 14 en zondag 15 november

Museum Volkenkunde

Kom in de sfeer onder het genot van een mojito of cuba libre tijdens het optreden van het Estrella Acosta kwartet met op de achtergrond prachtige foto´s van Henk van der Leeden van het Cubaanse dagelijkse leven. In een intieme setting vol bruisende swing en melancholie leidt het kwartet u langs traditionele, Cubaanse muziekstijlen, zoals danzon, son, bolero en guajira. Zangeres Estrella wordt begeleid door de beste in Nederland verblijvende expatrios op piano, bas en percussie. Voor en na het optreden kan er meegedanst worden in een workshop danzon of salsa, onder leiding van Eduardo Ramos.

http://www.muziekinhetmuseum.nl


Locked up abroad: Hooked in Havana

National Geographic, zondag 8 november 2009

Avond: 22 uur, nacht: 3 uur.

Documentaire over zangeres Kahlilah Saleem die zonder dat zij het wist, cocaïne smokkelde.  Nu zit ze zes jaar in een Cubaanse cel; haar dochter krijgt ze niet te zien.


Brezhnew_4BOEKEN: Grote mannen met Grote Visies

Archie Brown: De opkomst en ondergang van het communisme Vertaling Ronald Kuil en Tiny Mulder. Spectrum, 975 blz. €49, 95

David Priestland: The red Flag, Communisme and the Making of the Moderne World, Allen Laine, 676 blz. € 53,55

De wereldkaart voorin De opkomst en ondergang van het communisme van Archie Brown laat maar een conclusie toe: in 1980, negen jaar voor de val van de Muur, was het communisme een immens succes. Het communistische wereldrijk strekte zich uit van de Elbe tot de Grote Oceaan en bestond uit zestien landen,’ aldus het begin van een recensie van Bernard Hulsman in NRC-Boeken van vrijdag jl. die geheel gewijd is aan Die Wende. Ook de situatie in Cuba komt terloops aan de orde. Hulsman concludeert: ‘Twee monumentale studies laten zien dat de geschiedenis van het communisme van a tot z is gemaakt door ambitieuze potentaten. Karl Marx had het weer bij het verkeerde eind.’


Miami Viva Cuba Libre

Discovery Travel, maandag 9 november, 7.50–8.45

Een designteam gaat naar Florida waar een vrouw uit Miami haar man wil verrassen met een achtertuin in Cubaanse stijl

.
EN VERDER:

● organiseert het Cedla in Amsterdam op 20 november een lezing over From Populism to Authoritarianism in Venezuela. Zie voor de details de CubaTips van afgelopen weken op deze weblog.

7 november 2009

Cubaanse bloggers gearresteerd en afgetuigd

Blogger Yoani Sánchez en twee collega’s zijn vrijdag midden op straat in Havana aangehouden door leden van de Cubaanse staatsveiligheidsdienst. Zij waren op weg naar een manifestatie in de wijk Vedado tegen geweld. Op haar weblog schrijft Yoani ‘het is de ironie van het leven dat een dag, die in vrede en harmonie moest verlopen, veranderde in een dag vol vechten, schreeuwen en vloeken.’

Yoanisanchez2Sánchez (34) was met twee bloggervrienden, Claudia Cadelo en Luis Pardo op weg naar een manifestatie tegen geweld toen ze door leden van de staatsveiligheidsdienst werden aangehouden. De bloggers vroegen de agenten om een arrestatiebevel. Als reactie werden ze met geweld in twee auto’s gegooid en zowel ‘fysiek als verbaal’ mishandeld. Twintig minuten later werden ze in de omgeving van hun woningen, uit de auto’s  gegooid. Hun tassen werden hun nageworpen. De bloggers hadden nog geprobeerd de omstanders duidelijk te maken dat ze werden ontvoerd, maar de drie agenten zeiden hen: ‘Het zijn contrarevolutionairen, bemoei je er niet mee.’ Yoani klaagde over pijn in de schouder en de rug.

Sánchez schrijft op haar blog dat ze na het gewelddadig incident aan haar zoon moest denken. ‘Hoe ga ik hem deze blauwe plekken verklaren? Hoe zal ik hem uitleggen, dat hij in een land woont waar zoiets gebeurt, hem aankijken en hem vertellen dat zijn moeder midden op straat hardhandig werd mishandeld, enkel en alleen omdat ze een weblog heeft en haar opvattingen zo in kilovbytes omzet.’

De bloggers kregen geen verklaring voor hun aanhouding, maar denken dat het doel was te voorkomen dat zij aan de demonstratie tegen geweld zouden deelnemen. Ongeveer 60 mensen namen aan de voor Cubaanse begrippen aan de ongewone demonstratie deel. Zij droegen borden met de slogan ‘Nee tegen geweld. Sluit je aan.’

Engelstalige tekst die Yoani vandaag over het geweldincident schreef

Beelden van de demo tegen geweld in Havana

De hielenlikker

Een hielenlikker, in Cuba een tracatán genaamd, is iemand die gewoonlijk rondhangt bij mensen met macht. Je herkent ze gemakkelijk aan twee dingen, ze reageren alleen op hun directe superieur en nooit, onder geen enkele voorwaarde, verschillen ze met hem van mening. BBC-correspondent Fernando Ravsberg wijdt ons in in de geheimen van de tracatán, die niet alleen in Havana voorkomt maar ook in Miami opduikt.

TracatanhielenlikkerHet maakt niet uit wie er boven hen staat, of het nou een politicus is, een artiest, een journalist of een directeur, hij toont zijn fascinatie door tegen ieder die het wil horen te spreken over de geweldige kwaliteiten en bekwaamheden van zijn superieur. Zijn bewondering is zo groot dat hij iedere suggestie ziet als bevel, hij gelooft dat de gezichtspunten van zijn leider onfeilbaar zijn en zijn smaak het meest gepast.  Hij gaat daarbij zover dat de vrouwen waar de baas van houdt de mooiste vrouwen zijn, dat alles gezegd met het grootste respect.

Hij zal op de hoogte zijn van alles wat zijn persoonlijke caudillo*  nodig heeft en van alle voor- en tegenspoed die hem  overkomt, van het ‘onbegrip' van zijn echtgenote tot de bloemen die aan 'de geliefde’ moeten worden gestuurd. Niets ontgaat hem, alles ziet hij als onderdeel van zijn werk.

Altijd heeft hij een rechtvaardiging klaar voor alles wat zijn superieur doet, steeds is zijn motto dat 'de baas niet slaapt tijdens het werk, maar nadenkt; de baas leest niet de krant op kantoor, hij stelt zich op de hoogte; en de baas gaat niet met de jonge secretaresse naar bed, maar werkt aan haar opvoeding.’

Om het nog wat nauwkeuriger te beschrijven: de sierhondjes voor in de auto die met hun hoofd knikken wanneer de auto rijdt, alsof ze iedere keer dat de chauffeur naar hen kijkt, instemmend knikken, worden ook hielenlikker  of tracatán genoemd. De rest van de Cubanen vindt het een erg verachtelijk type -de hielenlikker, niet de hond- maar aan de andere kant wordt hij erg gevreesd, omdat dit soort mensen een zekere mate van macht hebben, soms aanzienlijk, en het kan gevaarlijk zijn om ze te weerspreken.

Sommigen hebben het ver gebracht op de sociale ladder, en hoewel zij het kantoor van de hielenlikker niet verlaten zijn zij soms zelf ook mensen met macht, zelfs zo dat zij hun eigen hielenlikker hebben, een soort hielenlikker van hielenlikkers.

Kijk goed in de omgeving van sommige machtige mensen en het zal niet moeilijk zijn om ze te identificeren. Ze zijn altijd aan hun zijde, ze proberen intermediair te zijn tussen een zo belangrijk figuur en de rest van de stervelingen, dat wil zeggen, wij. Ze bewegen zich nerveus als een Doberman en zij lopen zich het vuur uit sloffen op iedere suggestie van de superieur. Soms lijkt het zelfs of ze de wensen van hun baas kunnen raden nog voordat deze ze verwoordt. Natuurlijk is het niet een type dat alleen in Cuba voorkomt. Ik stel me voor dat iedere lezer uit elk land zijn eigen hielenlikkers in gedachten heeft en dat hiervoor ook een regionaal woord zal zijn, al betwijfel of het zo muzikaal klinkt als tracatán, het Cubaanse woord voor hielenlikker:

Elguamano8_menuraulruiktlekker

Cartoonist Guama: Wat ruikt ie lekker!! (Raul Castro omgeven door vrouwen)
.
Natuurlijk spelen ze in Cuba een erg belangrijke rol. Ten slotte fungeren ze als filter tussen de persoon en de werkelijkheid, en laten ze alleen die zaken door, die hun superieur niet tegenspreken, beledigen of verontrusten. Arme u, wanneer u hem met een probleem confronteert, wanneer u probeert de geniale ideeën van de baas te betwisten of eenvoudigweg met een voorstel komt dat afwijkt van hetgeen iedere ochtend van de persoonlijke en monotheïstische Olympus van de hielenlikker afdaalt.

Wanneer iemand alleen contact heeft met zijn hielenlikker of -likkers bestaat het gevaar dat hij zich van de wereld afzondert en zo elke mogelijkheid ontbeert om in aanraking te komen met het gezonde weerwoord, zo noodzakelijk voor de ontwikkeling van ieder mens. Ondanks alles is een hielenlikker iets waar je aan went. En wanneer je er rekening mee houdt hoeveel problemen hij oplost, hoe rustig het leven aan zijn zijde is en hoe aangenaam het is om je onfeilbaar te voelen, dan moet je hem op waarde weten te schatten.

Bovendien, je raakt aan hem gehecht, want het is een ijverig type die zich opoffert om zijn superieur van dienst te zijn, ze slapen nooit en er is geen enkel probleem dat de verantwoordelijkheid van de hielenlikker te boven gaat.

Ze zijn zo belangrijk dat veel ballingen ze  hebben meegenomen naar Miami. Daar zag ik ze iedere keer dat ik een belangrijk man sprak. Ze zijn gemakkelijk te herkennen: even trouw als degene die in Cuba zijn gebleven, maar met de tegengestelde ideologie. En dat is misschien het belangrijkste probleem van de soort; hij wisselt tegelijk met zijn baas van standpunt, zelfs wanneer hij van baas wisselt. Zo zelfs dat diegenen die gisteren 'hier' hielen likten, dat morgen 'daar' doen. Wil het hebben van een hielenlikker je een aangenaam gevoelgeven dan moet je hem met zorg uitkiezen, opdat hij niet eindigt in dienst van onze grootste tegenstander onder medeneming van al onze geheimen. Het zou niet de eerste keer zijn dat dit gebeurt.   

Bron: BBC-Mundo: Fernando Ravsberg

N.B. Tracatán wordt op Cubafora veelvuldig gebruikt als scheldwoord voor een politieke tegenstander. Zowel de sympathisanten als de tegenstanders van Castro hanteren het als grof bedoeld scheldwoord. Een tegenstander omschreef kortgeleden de zanger Cubaanse Pablo Milanes nog als UN ESCLAVO CON PLATA UN CORRUPTO UN CHIVATON TRACATAN Y CHICHARRON NEGRO DE MIERDA, Corrupt,een slaaf met geld, een verklikker en een smerige zwarte.

* In de letterlijke betekenis is caudillo het Spaanse woord voor leider. Doorgaans wordt het echter gebruikt om een specifiek soort leider aan te duiden, die zijn macht baseert op persoonlijke banden en cliëntelistische netwerken. Het hoogtepunt van de caudillo's was in de 19e eeuw, alhoewel in sommige Latijns-Amerikaanse landen nog steeds caudillo's voorkomen. (Bron: Wikipedia)   

EN VERDER:.
Omaraportuondo5november2009lasvegas heeft de bekende Cubaanse diva Omara Portuondo in Las Vegas de Amerikaanse regering gevraagd een einde te maken ‘de blokkade van Cuba.’ Omara won donderdag in de VS een Latin Grammy Award in de categorie ‘beste eigentijdse tropische muziek.’ Ze won de onderscheiding voor haar cd Gracias, opgedragen aan haar 60-jarige jubileum in de muziek. Het album werd in 2008 opgenomen met o.a. de medewerking van de Cubaanse zangers Silvio Rodriguez en Pablo Milanés en de Braziliaanse Chico Buarque.

Univision met Omara Portuondo

Bebo_valdes_chucho_valdes_juntos__2  De Cubaanse pianist Chucho Váldes won ook een Grammy vanwege het Beste Tropische Jazz Album Juntos para siempre /Voor altijd samen, dat hij met zijn vader Bebo Valdes maakte. Het officiële persbureau Prensa Latina noemde in een officieel persbericht wel de naam van de zoon Chuco, maar verzweeg die van vader Valdés.
.

Het dagblad van de communistische jeugdbeweging Juventud Rebelde sprak over Chuco Váldes en zijn vader en noemde de laatste niet bij naam. De websites Cubadebate en  La Jiribilla, die een beperkt bereik binnen Cuba hebben, noemden de namen van beide en plaatsten ook een foto van vader en zoon. In de Cubaanse dagbladen ging de meeste aandacht uit naar de prijs voor Omara Portuondo .
.

Vader Bebo Váldes verliet Cuba lang geleden om politieke redenen en heeft ooit gezegd nooit naar zijn geboorteland terug te willen keren zolang de Castro’s nog leven. Vader en zoon treden in het buitenland regelmatig samen op.

Sepelioraulbeltmet_vrouwvangerard_2● woonde Raúl Castro afgelopen dinsdag de begrafenis bij van de Carmen Nordelo, moeder van Gerardo Hernández Nordelo. Nordelo is een van de zogeheten Cubaanse Vijf, die in de VS gevangen zitten en in Cuba worden beschouwd als strijders tegen het terrorisme. Raúl onderhield zich telefonisch met de echtgenote van Gerardo, Adriana Pérez O’Connor, die in Spanje was op een solidariteitstour voor de Vijf. Hij bracht haar ‘een omhelzing van Fidel’ over. Raúl Castro zei tijdens een korte tijdspraak dat dit een moeilijk moment moet zijn voor Gerardo want ‘moeders zijn gevoel en geen rede.’

Mercadouien  omschrijft de journalist Paul Haven in Business Week van AP vandaag hoe de Cubaanse autoriteiten twee producten van de rantsoeneringkaart verwijderen, namelijk aardappels en erwten. ‘Dat betekent dat Cubanen zoveel van die producten kunnen eten als ze willen, zolang ze maar bereid zijn 20 maal zoveel te betalen als ze gewoon zijn.’

6 november 2009

‘Zonder libreta, ga ik dood’

Ze dragen boodschappentassen vol bonen, rijst en bananen met zich mee. Obdulla en Sergio voeren een verhitte discussie in een winkel in Havana over de wenselijkheid dat het economisch realisme van Raúl Castro een einde zal maken aan het symbool van de gelijkheid van de revolutie, namelijk de rantsoeneringkaart of libreta.
'Vanaf 1 november kosten de erwten 30 dollarcent per kilo en de aardappels (Papa liberada: extra aardappels die niet op het lijst van de libreta staan) voor 10 dollarcent per kilo’. Dat staat geschreven op de uithangborden van de bodega’s/ staatswinkels en de groentestalletjes waar men het gesubsidieerde dagelijks basisvoedsel koopt. Het is aanleiding voor een verhitte discussie tussen de twee bejaarden, aldus het persbureau AFP.

.

0705_cuba_nel_1_367

Foto: Nel van Kooij

.

Een gepensioneerde militair, Sergio Alfonso (80), is duidelijk en zegt in heldere bewoordingen wat Raúl moet doen: 'De libreta is voor hij die werkt en wie het nodig heeft. De nietsnutten moet je de libreta afpakken, hij die bezig is met de verkoop en het gesjoemel van wat hij van de staat rooft. Zijn buurvrouw en vriendin, Obdulia Robert (77), bevestigt dat met je libreta en het pensioen van ongeveer 200 peso’s (8 dollar) dat een schoonmaakster krijgt, men nooit kan instemmen met de afschaffing van de libreta.
.

'Concha, oudje! Ik ga dood zonder de libreta,’zegt de vrouw met de rantsoeneringkaart in de hand, aan de deur van een winkel die gevestigd is in een oud kantoorgebouw ergens in het historische Havana.

Met de libreta betaal je voor de erwten en de aardappels minder dan de helft van de prijs, maar er wordt steeds meer gerantsoeneerd. Het is al de tweede ingreep op de libreta in de afgelopen drie maanden, toen het quotum aan bonen werd teruggebracht tot een derde en het zout tot de helft.
.

Ingevoerd in 1963, vier jaar nadat Fidel Castro aan de macht kwam, zorgde de rantsoeneringkaart voor een eerlijke verdeling van voedsel (rijst, bonen, suiker, kip, olie, koffie en eieren) onder de bevolking tegen gesubsidieerde prijzen, maar de hoeveelheden werden steeds kleiner en de Cubanen moesten maandelijks (na ongeveer 12 tot 15 dagen) de rest aanvullen met voedsel van de zwarte markt of in deviezenwinkels tegen hoge prijzen.
.

‘Ze zullen ons alles beetje bij beetje afpakken, dat lijkt beter dan alles in een keer stop te zetten. Nu hebben we al niet genoeg voor 10 dagen,’ zegt een huisvrouw in een winkel in een wijk in Havana.
.

Het thema is het onderwerp van felle debatten. Het lijkt de belangrijkste uitdaging van de regering, nog meer dan vroeger, te voorzien in de basisbehoeften. Dat is problematischer geworden door de gevolgen van de internationale crisis en de orkanen van 2008, die het land 10 miljoen dollar kostten. Maar ondanks alle pogingen de productie te verhogen, is de nationale voorraadkast van Cuba vooral afhankelijk van importen. De staat moet hoge rekeningen betalen - 2.500 miljoen dollar in 2008 – om voedsel te kopen.

.

‘Wij zijn gewend aan de libreta en moeten ons aanpassen aan de veranderingen. Het kan me niet schelen als ze me de libreta afnemen, als ik maar weet waarmee ik dingen moet betalen. Het probleem blijft steeds hetzelfde namelijk, het salaris,’ zegt Magalis Suárez, die als verpleegster ongeveer 20 dollar per maand verdient, drie dollar meer dan het minimumsalaris.

.
‘Wij willen dat de massa’s zelf deelnemen aan de oplossing van de eigen propyleeën niet wachten tot Vadertje Staat ze komt oplossen. Als zijn het duiven die slechts de bek hoeven te openen als er eten is. Zo gaat het niet,’ zei Commandante Ramiro Valdés kortgeleden.
.

Cartoonist Guama voorziet onrust onder de bevolking waarbij president Raul Castro niet wordt gespaard
.

GuamaraulsacolascomepingasDe partijkrant Granma zei kortgeleden dat de ‘libreta op een gegeven moment onmisbaar was.’(…)'‘Maar om te zorgen dat ons socialistisch project vooruitgaat, moet iedereen van ons zich bewust zijn van de rationaliteit. Sociale rechtvaardigheid is niet hetzelfde als gelijkheid onder allen, het gaat om gelijke rechten en mogelijkheden,’ benadrukt de krant. Vandaar dat Raúl Castro op 1 oktober begon met de sluiting van de eerste arbeiderskantines, die sinds 1963 bestaan.

.

Sergio en Obdulia zijn het in principe met elkaar eens. Voor hem is het een ‘dwaasheid de libreta af te schaffen binnen het socialisme, hoewel die moet worden aangepast’, en zij wil, met de kaart en jaba (boodschappentasje) naar de winkel gaan met zo’n 35 peso’s (anderhalve dollar) om het aller-noodzakelijkste te kopen om te overleven…….’en de rest regelen we wel.’


Bron: Cubaencuentro

EN VERDER:

● heeft Karel De Gucht, Europees commissaris voor Ontwikkelingssamenwerking, Cuba verzekerd dat de Europese Unie geen nieuw regime wil, maar wel respect voor fundamentele mensenrechten. De Gucht had woensdag een onderhoud van twee uur met de Cubaanse president Raúl Castro. 


‘Er bestaan een aantal fundamentele rechten die universeel zijn. Wij moeten dit onderwerp blijven bespreken om vooruitgang te boeken’, verklaarde Karel De Gucht aan de journalisten bij het verlaten van Havana na een vierdaags bezoek. De eurocommissaris benadrukte dat de EU het regime in Cuba niet wil veranderen en dat het debat tussen de EU en Cuba niet mag uitmonden in een indirecte discussie tussen Cuba en de Verenigde Staten. Raúl Castro wil graag het gemeenschappelijk standpunt van de EU over zijn land gewijzigd zien naar het voorbeeld van de gemeenschappelijke standpunten over andere landen. De Gucht maakte de president duidelijk dat er een consensus nodig is onder de 27 EU-lidstaten om dit standpunt aan te passen. De Gucht benadrukte in zijn gesprekken vooral het belang van respect voor fundamentele rechten en vrijheden.

● Heeft Juanita Castro, zus van Fidel en  Castro, in een uitzending van Newsroom (CNN) gezegd, dat haar broer Raúl wellicht een instrument bij de verandering richting democratie kan zijn, voor het volk in Cuba. In het gesprek zegt ze altijd een betere relatie met Raúl dan met Fidel gehad te hebben omdat Raúl en zij van dezelfde leeftijd waren en elkaar graag mochten. ‘Misschien is hij het instrument, misschien is hij degene die realiseert wat er in Cuba ontbreekt; een overgang naar de democratie waarin het Cubaanse volk zelf zijn toekomst kan bepalen.’ De laatste maal dat zij met Raúl sprak was op 18 juni 1964, toen ze hem vlak het vertrek naar de VS, voor de laatste maal kuste en omarmde.

Interview CNN

  ‘Beleefd zijn en niet te vrij om gaan met de andere honkbalspelers,’ dat is het advies van honkballer Yanet Moreno aan andere vrouwen die willen honkballen. Moreno is de enige vrouw in het World Seriesteam van Cuba. Haar vader strafte haar ooit toen ze honkbalde want het was ‘een mannensport.’ Moreno benadrukt dat ze op en top vrouw vrouw blijft, inclusief lipstick en parfum.

Interview Yanet Moreno CNN

● blijken een groot aantal Cubanen in de Verenigde Staten betrokken te zijn bij de illegale weedteelt. Florida is blijkbaar een lucratieve plek voor recent aangekomen Cubanen, die lege huizen huren en vervolgens krachtige marihuana kweken met een straatwaarde van $4,500 per pond. Volgens sommige Cubanen zouden deze landgenoten, net als andere criminelen uit andere landen, daar Cuba moeten worden teruggestuurd. Het probleem is echter dat de Cubaanse overheid hen niet wil terugnemen.

De daders zijn goed bekend met de federale wetgeving; met minder dan 100 marihuanaplanten krijgt men een voorwaardelijke straf. Alleen bij geval er meer dan 100 planten worden ontdekt, is er sprake van een veel strengere straf. Cubaanse-Amerikanen willen dat president Obama bij Havana aandringt op terugname van deze Cubanen omdat deze criminelen de goede naam van deze bevolkingsgeroep in de VS aantasten. ‘Legale migratie naar de VS is een privilege, geen recht.,’aldus een van hen in een ingezonden brief in een krant in Florlda

4 november 2009

Eurocommissaris Van Gucht acht ‘belangrijke gebaren’ noodzakelijk

De Cubaanse regering moet 'belangrijke gebaren' maken op het gebied van de verbetering mensenrechten en de politieke gevangenen om de normalisering van de relaties met de Europese Unie naderbij te brengen.
.

Straatvegerinhavana_2De EU-commissaris voor Ontwikkelingssamenwerking, Karel de De Gucht zei dit na afloop van zin bezoek aan Cuba tegen het persbureau AFP. Voor de normalisering van de politieke relaties is het van groot belang dat de Common Position vervangen wordt door een nieuwe onderhandelingskader, aldus De Gucht. De Common Position van de EU uit 1966, dringt bij het regime in Havana aan op vooruitgang op het gebied van mensenrechten en democratie.

.
De Gucht had zijn Cubaanse collega, minster Bruno Rodríguez van Buitenlandse Zaken er op gewezen dat dergelijke stappen kunnen bijdragen tot unanimiteit in de EU. Die is immers noodzakelijk bij de opheffing van de Common Position. Hij zei niet te willen spreken over voorwaarden vooraf, maar wel over duidelijke gebaren. Voor Havana is de Common Position 'het belangrijkste obstakel' bij de normalisering van de relaties tussen de EU en Cuba en het land eist intrekking. Minister Rodriguez zei op 28 oktober dat de EU ‘geen enkele morele autoriteit heeft om modellen te dicteren en advies te geven op het gebied van de democratie.’
.

Deguchtricardo_cabrisa4novi_2De Gucht (op de foto met Cabrisas) heeft in gesprekken met Cubaanse autoriteiten o.a. gesproken over mogelijke samenwerking, de afbetaling van de schulden door het eiland aan Europese bedrijven en voortzetting van de bilaterale dialoog. Dinsdag sprak hij met de vicevoorzitter van de Raad van Ministers, Ricardo Cabrisas, die hem verzekerde dat Cuba zijn schulden zou betalen ondanks de achterstanden die door de economische wereldproblematiek zijn ontstaan. 

Bronnen bij de EU spreken over mogelijke hulpprojecten ter waarde van 37 miljoen voor de periode 2009 en 2011. De Europese Unie is de belangrijkste investeerder voor Cuba en een van de belangrijkste handelspartners.

Maandag zei de Cubaanse minister van Buitenlandse Handel en Investering, Rodrigo Malmierca dat zijn land de rekeningen van honderden buitenlandse investeerder had bevroren. Het is de eerste keer dat Cubaanse overheidsfunctionaris de bevriezing publiekelijk toegaf. Hij zei echter niet om wat voor bedragen het ging maar zakenlieden in Cuba spreken over de bevriezing van een miljard dollar.

EN VERDER:

Gaycuba_2 ● zijn volgens de Spaanse homo-organisatie Confederación Española COLEGAS 6 Cubaanse homoseksuelen veroordeeld tot gevangenisstraffen van 2 tot 3 jaar wegens peligrosidad predelictiva oftewel Cuba’s wet op predelinquente risico’s.  Het gerechtshof van de gemeente Boyeros (Havana) veroordeelde de zes jongeren omdat zij ‘wellicht in de toekomst een delict zullen plegen.’ Volgens COLEGAS hield de politie René Castell Medina aan (19), samen met zijn partner Damián Arancibia Touriño (21) vanwege het ontwerpen en maken van kleding zonder vergunning. De twee zaten al een maand opgesloten en werden nu tot 3 jaar gevangenisstraf veroordeeld.

Eliseo Montalvo (25) werd gearresteerd nadat hij verschillende malen was aangehouden omdat hij  ‘relaties aanknoopte met buitenlanders’ en geen vast werk had. Hij hoorde 2 jaar gevangenisstraf eisen. Drie andere homoseksuelen werden tot 2 jaar gevangenisstraf veroordeeld vanwege dezelfde overtreding.


De Wet op het Predelinquente Risico wordt wereldwijd door juristen veroordeeld maar door de Cubaanse autoriteiten gebruikt om bijvoorbeeld dissidenten te vervolgen. De wet maakt het mogelijk mensen aan te houden en te veroordelen die nog geen delict of misdrijf begaan hebben.  De Spaanse organisatie COLEGAS herinnert aan het verleden van de Franco-dictatuur en wijst op de Wet L
ey de Peligrosidad Social‘die iedereen criminaliseerde vanwege gedrag dat afweek van de publieke moraal, waarbij destijdd duizenden Spaanse homoseksuelen werden aangehouden, gevangen gezet en tot gevangenistraf werden veroordeeld als sociale rehabilitatie.’

COLEGAS

P1000995_4● wordt de bekende markt bij de kathedraal van Havana – voorheen aan de zijde van het oude seminarie San Carlos en San Ambrosio - verplaatst naar de straat Empedrado y Chacon, ook in Oud Havana maar, volgens onafhankelijk journalist Jesus Fernanez ver uit de looprichting van de toeristen. De kooplieden zijn ontevreden over de verhuizing die inmiddels plaats vond, vooral omdat het aantal toeristen toch al is gedaald. Ook de kunstschilders moesten meeverhuizen.

Sgarencriollo_3 ● krijgt het bekende cafetaria bij Calzada y K in Havana, sinds enige tijd water van de buurman Cesar. In ruil daarvoor ontvangt de buurman 70 peso’s, een fles fruitsap en een doos sigaren, merk Criollos per dag. De waterleiding van het cafetaria werkt al lange tijd niet meer maar trekt dagelijks veel klanten. Het ligt vlakbij bij de Amerikaanse vertegenwoordiging aan de Malecón waar elk dag honderden Cubanen in de rij staan voor hun emigratiepapieren.